Ο Τροβαδούρος σώπασε, σβήστηκε η φωνή του,
μ' ανέβηκε στον ουρανό η αθάνατη ψυχή του.
Τώρα , που ξεκουράστηκε , στον ουρανό επάνω,
θα συνεχίσει κι απ' εκεί , να εξυμνεί τη Βιάννο.
Θα τραγουδεί από ψηλά περιπαθή στιχάκια ,
για τις Βιαννιτοπούλες του και για τα Βιαννιτάκια!

Ώρα καλή σου φίλε μου ,Μανόλη Παπαγιάννη,
στην ύστατη διαδρομή, που η ψυχή σου κάνει.
Φεύγεις απ' την επίγεια ζωή, την εναγώνια
και πας για την ουράνια τη ζήση ,την αιώνια.
Όπου, με την ευχάριστη παρέα των αγγέλων,
θα ζεις το ατελείωτο ουράνιό σου μέλλον!

Τέσσερα χρόνια ζήσαμε παρέα στην Αθήνα
κι ήτανε χρόνια δύσκολα για μας τα χρόνια κείνα.
Ωστόσο, ομορφαίναμε τις δύσκολες στιγμές μας,
με τις απλές κι απόρρητες τις συναναστροφές μας.
Με το μαντολινάκι σου και το ακορντεόν σου,
γινόσουν χορηγός χαράς των φίλων και γνωστών σου.
Όταν οι άλλοι, έφτιαχναν τ' αυριανό τους πλάνο,
εσύ κι εγώ, τη σκέψη μας την είχαμε στη Βιάννο!
Όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί ,τότε, σ' ευγνωμονούσαμε,
γιατί με την παρέα σου ,ευχάριστα περνούσαμε .

Στον άλλο κόσμο που θα πας,
σε περιμένει ο Κουτρουμπάς:
ο φίλος σου ο Μύρος,
ν' αρχίσουν τα ωραία σας,
της κανταδοπαρέας σας,
ένας καινούριος γύρος!
Να πεις στο Βλαχοπερικλή, ότι το Ίδρυμα του ,
το έστησες και λειτουργεί, κατά το θέλημα του.
Πες του , πως ξεπεράστηκε η αρχική μιζέρια
και η γενναία του ψυχή ,
δεν πρέπει πια ν' ανησυχεί,
καθώς , τη λειτουργία του κινούν άξια χέρια!

Δεν πρέπει να ανησυχείς, για εκεί που πας Μανόλη,
γιατί σιγά -σιγά κι εμείς, εκεί θα 'ρθούμε όλοι.
Όλοι , αργά ή γρήγορα , εκεί που πας θα 'ρθούμε
και τότε πάλι, όπως παλιά, θα συναναστραφούμε,
τ' αλλοτινά μεράκια μας ,να ξανά θυμηθούμε!
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του:
στην Άννα του , στο Γιάννη του, στ' αδέλφια τα γλυκά του.
Είθε ,να είναι ελαφρύ το Κρητικό το χώμα ,
που τώρα θα υποδεχτεί
μέσα του για ν' αναπαυτεί,
το πονεμένο σώμα!
Αθήνα 17 Φλεβάρη 2016
Γιώργος Κοκολάκης